-Traduzione & Sincronizzazione Vaghelis Italianο Perfetto-
Η ΤΖΟΥΛΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΒΓΕΙ ΤΟ ΒΡΑΔΥ
- Γεια! - Γεια!
- Μα αυτός δεν πρέπει να είναι? - Ναι!
- Εσείς δεν είστε ο Μοντάνι, ο συγγραφέας? - Ναι.
Διάβασα το βιβλίο σας και το διηγήθηκα στον άντρα μου! Μάς άρεσε πολύ!
- Ευχαριστώ! - Εγώ το άρχισα αλλά δεν το τελείωσα, γιατί..
η γυναίκα μου είναι πολύ καλή στις διηγήσεις, δεν παραλείπει τίποτα! Πολύ ταλαντούχα!
- Να τού το πούμε? - Ναι!
Δεν θα έπρεπε να σάς το αποκαλύψουμε, όμως επειδή σάς βλέπουμε τόσο αγχωμένο:
Θα είστε στον τελικό!
Το απόγευμα θα γίνει η συνάντηση της επιτροπής, όμως είναι απλά τυπικό το θέμα!
Σας παρακαλώ όμως, μην σάς ξεφύγει τίποτα μέχρι την επίσημη ανακοίνωση!
Μπράβο σας! Μπράβο σας!
- Είδες που τον γνωρίσαμε! - Τι σπουδαίος! Πόσο χάρηκα!
Γεια σου, τι κάνεις? Σ'ευχαριστώ που ήρθες!
Γεια σας! Τον ξέρετε τον δρόμο!
Έκανες καλά που ήρθες!
Περίμενε λίγο! Ας καθίσουμε μια στιγμή εδώ, θέλω να σου πω!
Μίλησα με το Ντομίνιτσι, όμως σε παρακαλώ εσύ δεν ξέρεις τίποτα!
Είναι απλά μια φήμη, όμως μάλλον είμαστε στην τελική πεντάδα!
Φαίνεται πως το βιβλίο σου επιλέχτηκε για να είναι στον τελικό!
Τι άλλο ήθελα? A, να σού πω και των άλλων:
"Ήταν πριν από πολύ καιρό" του Τσιντσιάνι!
Μετά πρέπει να είναι και του Νεγκρέσκο, το "Μαύρη αυγή",
που όμως όλοι λένε πως δεν είναι καλό!
Μετά ο Φράνκο Τσιλιάτι κι ο Ενρίκο Τζιούσι.. τον γνωρίζεις, έτσι?
Ο τίτλος είναι η "Κούκλα", δεν τον ξέρει όμως κανείς, είναι παιδάκι ακόμα!
Δεν πιστεύω να μπορεί να κερδίσει! Εσύ γράφεις τίποτα τώρα?
- Κάτι.. - Μήπως να έβαζες μπρος κάτι καινούργιο?
- Θα μιλάν για σένα! Θα μείνεις μαζί μας? - Ναι, αλλά λίγο..
θα πρέπει να πάω την Κοστάντσα στην πισίνα!
- Χαίρετε! - Εδώ τους κυρίους τούς γνωρίζεις!
- Τούς έχεις ξαναδεί? - Χάρηκα, Μοντάνι!
Εσύ περίμενέ με εδώ! Κι εσείς μπείτε στην σειρά!
Να ελέγχεις καλά τα χέρια σου, εντάξει?
- Μα είναι καινούργια η προπονήτρια? - Ναι, κι εγώ δεν τήν είχα ξαναδεί πριν!
Τι σού'λεγε?
Τίποτα! Ότι πρέπει να χαλαρώσω και να αναπνέω!
Όχι μόνο όμως! Αφού μιλούσε, μιλούσε συνεχώς!
Mου είπε να σε αγνοήσω, σαν να μην υπήρχες εσύ εκεί!
A, μάλιστα! Τίποτα άλλο?
Α, ναι! Με ρώτησε αν μου αρέσει να κολυμπώ?
Κι εσύ τι τής είπες?
Τής είπα όχι! Και με ρώτησε τότε γιατί συνεχίζω να πηγαίνω στην πισίνα?
Και τής απάντησα πως πάω μονάχα επειδή το θέλει ο πατέρας μου!
Και αυτή τότε μού κάνει μία: "Τότε γιατί δεν βουτάει αυτός?"
Δεν πιστεύω να τής είπες τίποτα πως δεν ξέρω να κολυμπώ?
Τι τής είπες?
Δεν σε πιστεύω!
Που εξάλλου δεν είναι και η αλήθεια, έτσι? Γιατί να επιπλέω μπορώ!
Πάντως αν δεν σού αρέσει άλλο να πηγαίνεις στην πισίνα, το συζητάμε με την μαμά..
κι αν είναι σταματάς!
Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΩΝ ΟΜΠΡΕΛΩΝ
Ο Εουτζένιο γνώρισε την Σοφία μια βροχερή μέρα.
Είναι χωρίς ομπρέλα και δεν έχει ούτε καπέλο μαζί του, τίποτα..
Ψάχνοντας για να προστατευθεί κάπως, βλέπει ένα μαγαζί με μια φωτεινή επιγραφή!
Τήν ερωτεύεται σε σημείο που να πηγαίνει ξανά και ξανά κάθε φορά που βρέχει!
Σοφία! Έτσι την λένε! Τον παίρνει χαμπάρι και τον ενθαρρύνει!
Ο Εουτζένιο είναι μονίμως αναποφάσιστος και κάθε φορά αγοράζει ομπρέλες!
Όμως δεν καταφέρνει να τής πει τίποτα! Θα ήθελε να τής πει άλλα πράγματα..
να τής ζητήσει να πάνε μαζί στον κινηματογράφο..
ή να βγει μαζί του έστω και για μια βόλτα μόνο!
Τίποτα όμως: Δεν τα καταφέρνει!
Γίνεται το ίδιο πράγμα κάθε φορά που αρχίζει η βροχή!
ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΗΚΑΝ ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΤΩΝ 5 ΥΠΟΨΗΦΙΩΝ
Και τώρα τι θα γίνει? Τηλεφωνήματα, δείπνα, συνεντεύξεις?
Θα κερδίσεις το βραβείο, θα γίνεις διάσημος.. θα τα φτιάξεις με καμιά ηθοποιό και θα με παρατήσεις!
Ήδη τώρα δεν σε βλέπω ποτέ, πάντα σε παίρνει ο ύπνος στον καναπέ!
Γιατί δεν θέλω να έρχομαι να σε ξυπνώ!
- Σε τι φάση είσαι? Γράφεις κάτι τώρα? - Κάτι..
Γκουίντο, το σπίτι είναι σχεδόν έτοιμο! Λείπουν ελάχιστα πράγματα, θέλω να μεταφέρω τίποτα εκεί!
Θέλεις να φύγεις το συντομότερο από'δω? Να μην περιμένουμε λιγάκι ακόμα?
Εγώ δεν μπορώ άλλο! Τόσο καιρό περίμενα να τελειώσουν οι δουλειές!
Μα και για τους δικούς μου ακόμα! Μάς έχουν δώσει το σπίτι..
Κάνω μια ώρα κάθε πρωί να πάω στο γραφείο, ενώ από'κει πάω και με τα πόδια!
Και η Κοστάντσα εδώ είναι μονίμως κλεισμένη στο σπίτι, αφού όλοι οι φίλοι της είναι στην Ρώμη!
Και τώρα χάρη σε σένα έκοψε και την πισίνα!
Εμείς δεν βγαίνουμε πουθενά! Ούτε σινεμά, ούτε για φαγητό!
- Κανείς δεν έρχεται εδώ να μάς δει! - Όχι! Έρχεται ο Φιλίπο!
Και μάλιστα, δεν ξέρω γιατί τέτοια ώρα ακόμα δεν έχει έρθει!
- Εσύ πάντα αλλάζεις κουβέντα! - Εγώ τώρα θέλω μονάχα να γράψω!
- Η ιδέα μιας μετακόμισης.. - Τότε, άκου τι θα γίνει:
Εσύ θα γράφεις κι εγώ θα ασχοληθώ μ'όλα τα άλλα! Δεν θα χρειαστεί να κάνεις τίποτα εσύ!
Εγώ με την Κοστάντσα θα πάμε σιγά-σιγά κι όποτε θέλεις θα έρθεις κι εσύ!
- Όχι, έλα τώρα! - Θα τα κανονίσω όλα εγώ! Δεν υπάρχει πρόβλημα!
Δεν υπάρχει πρόβλημα!
- Γεια! - Γεια!
- Τι κάνουν οι δικοί σου? - Όλα καλά!
- Έφαγες τίποτα? - Ναι!
Γεια σου Φιλίπο!
Και είχαμε αρχίσει να ανησυχούμε!
- Τι ώρα να περάσω να σε πάρω? - Δεν χρειάζεται, θα'ρθει η μαμά του Φιλίπο!
- Πότε? - Γύρω στην 1!
- Όχι, αφού 1 είναι αργά! Το ξέρει η μαμά? - Μα βέβαια και το ξέρει!
- Δηλαδή επάνω τώρα είναι οι γονείς του Φιλίπο? - Η μαμά του μόνο, γιατί είναι χωρισμένοι!
Και οι γονείς της Έμα και της Βαλεντίνα είναι χωρισμένοι!
Και του Ντάβιντε και της Σάρα επίσης!
- Εσύ κι η μαμά? - Τι, εγώ κι η μαμά?
- Είστε οι μόνοι που δεν χωρίσατε! - Mε συγχωρείς..
Aγάπη μου, είσαι σίγουρη πως δεν θέλεις να πηγαίνεις άλλο πια στην πισίνα?
Στο ρωτάω απλά επειδή έχουμε πληρώσει για όλο το χρόνο!
- Έλα.. - Καλά, ίσως τότε να πάω εγώ!
Α, μπράβο! Πήγαινε εσύ που ίσως να σού κάνει και καλό! Άντε γεια!
Στο όνομα του Πατρός του Υιού και του Αγίου Πνεύματος.
Η χάρις του Ιησού Χριστού μας,
η αγάπη του Θεόυ και η Θεία κοινωνία του Αγίου Πνεύματος να είναι με όλους σας.
- Ο Κύριος να είναι μαζί σας. - Και με το Πνεύμα Σου!
Κύριε, ελέησε μας!
Ο Πατήρ Ροζάριο είναι ένας παπάς, όμως δεν είναι ευτυχισμένος!
Κάτι τόν εμποδίζει! Ίσως έχασε την θέρμη του για την πίστη.
Μαθαίνει πως μια κοπέλα από την ενορία του δουλεύει σε ένα ιδιωτικό κλαμπ.
Πήγαινε, Τζάκομο! Πήγαινε!
Κάποτε, ίσως σ'ένα μυθιστόρημα διάβασε μια φράση, που ακολουθούσε τις σκέψεις του πάντα:
"Η ευτυχία είναι η θλίψη που κάνει κωλοτούμπες!"
Δεν το κάνω για τα λεφτά, πάτερ! Δεν έχω γιο άρρωστο, ούτε κανείς με αναγκάζει!
Mού αρέσει! Υπάρχει κάτι το λάθος, στο να σού αρέσει κάτι?
Εσάς για παράδειγμα, σάς αρέσει αυτό που κάνετε?
Είναι άνθρωποι μόνοι τους, πάτερ! Σαν κι εσάς, σαν κι εμένα!
Μια φορά στις τόσες, θέλουν κάποιος να μην τους πει όχι!
Θέλουν να ικανοποιηθούν, να αισθανθούν καλά!
Για μια στιγμή μονάχα! Δεν ξέρω αν είναι σωστό ή λάθος αυτό που κάνω!
Όμως θα κάνω ότι μου πείτε εσείς! Μόνο όμως αφότου θα'ρθείτε να με βρείτε!
Για το ότι δεν ήταν ένας ευτυχισμένος άνθρωπος, δεν είχε καμία αμφιβολία ο Ροζάριο!
Όμως τώρα αισθάνονταν πως κι αυτός δικαιούταν το μερίδιο του στις κωλοτούμπες!
"Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΕ ΤΙΣ ΟΜΠΡΕΛΕΣ" "ΤΑ ΑΜΑΡΤΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΡΟΖΑΡΙΟ" κΑΔΟΣ ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗΣ
Είστε σίγουροι πως θέλετε να σβηστούν τα συγκεκριμένα αρχεία? ΑΚΥΡΟ
Ο Φλαγιάνο έλεγε πως η επιτυχία είναι κάτι το παρεξηγημένο...
Η απόδειξη πως κάποιος δεν αξίζει τίποτα!
Εγώ λέω πάντως πως δεν φανερώνει την ποιότητα ένος συγγραφέα!
Για μένα η επιτυχία δεν υπάρχει.. είναι μια αυταπάτη!
Κάτι όπως και τα βραβεία, πιστεύω..
Τζούσι?
Εγώ δεν το ξέρω τι είναι η επιτυχία! Όμως ξέρω τι ονειρεύομαι!
Ονειρεύομαι όλος ο κόσμος να έχει στα χέρια του το βιβλίο μου και να μην μπορεί να ξεκολλήσει..
τα μάτια του από τις σελίδες του και να μ'ευχαριστεί γι'αυτό που έχω γράψει!
Και ύστερα ονειρεύομαι να έχω ένα σωρό λεφτά!
Για να συνεχίσω να γράφω όλα αυτά που μ'ενδιαφέρουν!
Τώρα αν θα με ρωτούσαν, αν όλα αυτά μπορούν να αντικατοπτριστούν σ'ένα βραβείο..
τότε, πιθανότατα θα έλεγα πως όχι!
Όμως θα ήταν εξίσου ωραίο και να το κέρδιζα!
ΚΟΥΚΛΑ
Μια μέρα πήρε την απόφαση! Πάει στο μαγαζί με σκοπό να τής τα πει όλα!
Αυτή όμως δεν βρίσκεται πια εκεί! Έφυγε μ'έναν αντιπρόσωπο ομπρελών!
Είναι από τότε που ο Εουτζένιο πήρε τους δρόμους κάθε φορά που βρέχει, μόνο!
Έχασε δουλειά, φίλους, τα πάντα! Και δεν κρατάει πια ομπρέλα!
Το ξέρω.. πάντα είχα πρόβλημα με την αναπνοή!
Κι έχω να κολυμπήσω και καιρό! Θα ξαναπροσπαθήσω αν είναι!
Εδώ δεν πατάω, ε? Όχι!
Τα πόδια.. τα πόδια είναι πρόβλημα!
Και η μέση όμως!
Ήπια νερό!
Πως σε λένε εσένα?
Γκουίντο.
- Δηλαδή η Κοστάντσα δεν θα ξανάρθει άλλο? - Όχι, ερχόταν παρά την θέληση της!
Όμως κι αυτό που τής είπατε εσείς, με έβαλε σε σκέψεις!
Και τι τής είπα εγώ?
Πως αν δεν τής αρέσει να κολυμπάει κι αν τήν αναγκάζω εγώ..
καλύτερα να ερχόμουν εγώ τότε!
Σαμουέλε! Το χέρι σου να ανοίγει εντελώς ρε γαμώτο!
Όχι! Ειλικρινά εγώ δεν τής είπα τίποτα τέτοιο!
Στην Κοστάντσα δεν είπα τίποτα τέτοιο!
Πολύ καλύτερα!
Ανήκετε σ'έναν ανεξάρτητο εκδοτικό οίκο και τα βιβλία σας ήταν τρόπον τινά "ευκολογραμμένα"!
Ναι, δεν είναι πως όταν γράφω σκέφτομαι πως κάνω αγγαρεία!
Όχι, ρε μαμά! Δεν είμαι κομμάτια!
Γιατί, έτσι δείχνω?
Καλά, σε είχα παρει για να μού πεις πως σού φάνηκε η συνέντευξη?
Τι ελεεινό? Ναι, δικό μου είναι το πουκάμισο, γιατί?
Τι σκέφτεστε όταν γράφετε ένα βιβλίο?
Μαμά, πρέπει να φύγω! Εντάξει, μόλις μπορέσω θα έρθω!
Ναι, θα τής δώσω τους χαιρετισμούς σου! Γεια!
Μετά σκέφτομαι τους πρωταγωνιστές μου και προσπαθώ να καταλάβω αυτό που γράφω!
- Και σκέφτεστε και τις λέξεις? - Φυσικά! Μετά σκέφτομαι και τις λέξεις!
Γιατί τα βιβλία γράφονται με τις λέξεις, έτσι?
- Χαίρω πολύ! - Από'δω ο Γκουίντο Μοντάνι!
Γεια σας! Χαίρω πολύ!
- Γιατί ήρθαμε εδώ? - Γιατί χρειάζεται! Περπάτα!
Διάβασα τις σημειώσεις σου!
Αυτή η ιδέα που έχεις, τα πρόσωπα που θέλεις να διηγηθείς..
δεν ξέρω σε ποιον κόσμο ανήκουν!